Co wspólnego mają ze sobą chomik i krzew róży? Lub mrówka i kaktus? Poddajesz się? Wszystkie żywe organizmy łączy wspólna potrzeba – woda. Zobacz, jaki związek ma jej niedobór z mózgiem, wątrobą i tyciem.

Nie ważne, z jakiego źródła będzie pochodzić – rzeki, jeziora, chmury burzowej czy studni głębinowej – bez wody nie ma życia, przynajmniej na naszej planecie.

Na początku była woda

Woda jest podstawowym składnikiem organizmu i po prostu eliksirem życia zapewniającym ewolucję. Wszystkie rodzaje życia rozwinęły się w wodzie. Woda jest nie tylko prakolebką rodzaju ludzkiego – w 2/3 składa się z niej ludzki organizm. W ciągu 24 godzin przez nerki przepływa ok. 2000 l wody razem z krwią i płynami ustrojowymi, a przez ludzki mózg 1400 l. Te imponujące ilości wynikają oczywiście z nieustannej cyrkulacji krwi i wielokrotnego przepływu przez organy. O znaczeniu wody szczególnie wyraźnie świadczy fakt, że można bez niej przeżyć jedynie kilka dni. Już dwie doby bez wody powodują trwałe uszkodzenie organizmu (o szczegółowych funkcjach wody w organizmie czytaj w: Sztuka picia wody).

Zwodnicze pragnienie

Czy dostarczasz organizmowi wystarczającej ilości wody? Jeśli czekasz, aż poczujesz pragnienie, prawdopodobnie już jesteś odwodniony. Wodę należy pić ZANIM poczujesz pragnienie. Pragnienie jest SPÓŹNIONYM sygnałem organizmu o niezaspokojonej potrzebie i świadczy o odwodnieniu oraz wystąpieniu zaburzeń w pracy wszystkich komórek organizmu. Uczucie pragnienia pojawia dopiero, gdy poziom wody w organizmie spada prawie 4-5% poniżej normy. Do tego momentu zazwyczaj nie zdajemy sobie sprawy z faktu, że chce nam się pić. Pojawia się natomiast znane większości z nas uczucie braku czegoś, niedosytu, ogólnego niepokoju, który często powoduje że sięgamy po przekąskę, a nie wodę.

Wodny bilans

Dziennie tracimy przeciętnie 2,5 litra wody, wydychając ją z płuc w formie pary wodnej, przez nerki, z kałem i przez skórę w formie potu. A więc skoro regularnie jej nam ubywa, równie regularnie powinna być uzupełniana. Utrzymanie tej równowagi nazywamy bilansem wodnym. Obowiązuje tu prosta matematyczna kalkulacja – każda utracona kropla wody musi być uzupełniona, bowiem niespełnienie tego warunku wywołuje negatywny bilans wodny, czyli odwodnienie. A stąd prosta droga do poważnych problemów zdrowotnych.

Spragniony mózg

Mózg i mięśnie zawierają najwięcej wody (75%) i bardzo szybko reagują na jej niedobory. Zwłaszcza mózg jako pierwszy zareaguje na odwodnienie, manifestując to uczuciem zmęczenia, bólem głowy, sennością. Oczywiście, im większy deficyt wody w stosunku do zapotrzebowania, tym poważniejsze objawy ze strony mózgu. Mogą pojawić się np. kłopoty z pamięcią, splątanie umysłowe, nawet omamy. Ubytek wody w organizmie sięgający powyżej 15% prowadzi do niechybnej śmierci z pragnienia.

Alert dla wątroby!

W sytuacji przewlekłej dehydracji o niewielkim stopniu nasilenia następuje dodatkowe obciążenie wątroby funkcjami detoksykacyjnymi. Dlaczego tak się dzieje? Kiedy podaż płynów jest wystarczająca, nerki sprawnie filtrują krew i na bieżąco usuwają toksyczne metabolity i inne substancje negatywnie działające na organizm. W sytuacji ograniczenia zawartości wody w płynach ustrojowych maleje przepływ krwi przez nerki, spada wydajność procesów filtracyjnych i niechciane substancje pozostają w organizmie. I w tym momencie musi wkroczyć wątroba. Ratując organizm przed zatruciem, przejmuje te zadania, których nerki w obliczu braku wody spełnić nie potrafią. Jednak „co za dużo, to niezdrowo” – wątroba ma ograniczone możliwości. Efektem jest kumulacja w organizmie substancji niebezpiecznych.

Odwodnienie = tycie

Poważnym problemem związanym z dehydracją jest też spadek tempa przemiany materii w przeciętnej proporcji – brak 250 ml wody w skali doby obniża przemianę materii o 3%. Taka sytuacja może trwać kilka dni. Natomiast jeśli niedobory ciągną się miesiącami, prostą konsekwencją będzie tycie. A tkanka tłuszczowa to uniwersalna przechowalnia toksyn środowiskowych. Cykl zamknięty staje się pułapką.

Nie podlewaj kawą paprotki

Przyjmijmy w ślad za Matką Naturą następującą prawdę – jedynie WODA jest optymalnym i uniwersalnym napojem. Większość napojów została stworzona przez ludzi stosunkowo niedawno. Przez tysiąclecia ludzie pili głównie wodę, tak jak zwierzęta czy rośliny. Czy podlałbyś paprotkę filiżanką kawy? Z pewnością nie! Napoje zawierające kofeinę i słodzone, jak kawa czy herbata, nie uzupełniają brakujących płynów i same w sobie mogą spowodować odwodnienie jako płyny o działaniu moczopędnym. Kto nie chce z takich napojów zrezygnować, powinien wypijać do nich szklankę wody. Również mleko i produkty mleczne nie są napojami, lecz płynnymi środkami spożywczymi.

Twoja porcja wody

Najlepszym sposobem na pokrycie dziennego zapotrzebowania na płyny jest picie wody – zwykłej lub mineralnej, rozwodnionych świeżych soków, słabych niesłodzonych herbat owocowych lub ziołowych. Odpowiednia ilość płynów potrzebnych codziennie dorosłym i dzieciom ważącym ponad 45 kg, to 30 mililitrów WODY na każdy kilogram masy ciała – inne płyny należy traktować jako dodatek. Dzieci ważące poniżej 45 kg mają nieco większe potrzeby.

Dzieci a uczucie pragnienia

Bardzo ważne jest kontrolowanie, jak dużo i jak często dzieci piją, ponieważ słabiej odczuwają pragnienie. Ich ośrodek pragnienia JESZCZE nie jest tak dojrzały, jak u osoby dorosłej. Dodatkowo dzieci są zazwyczaj aktywne fizycznie, dlatego – aby utrzymać właściwe nawodnienie – trzeba regularnie podawać im wodę, ciepłe i zimne napoje orzeźwiające. Jest to szczególnie istotne w ciepłych, letnich miesiącach, kiedy więcej się pocą.

Osoby starsze a uczucie pragnienia

Podczas gdy u dzieci ośrodki pragnienia są JESZCZE niedojrzałe, u osób starszych, z racji wieku, JUŻ nie są wystarczająco sprawne. W połączeniu z faktem, że wiele starszych osób rozmyślnie ogranicza pobór płynów, aby uniknąć potrzeby korzystania z toalety, stanowi to zwiększone ryzyko odwodnienia.

Anna Tausig

lekarz, dietetyk

artykuł ze strony:http://www.aktywniepozdrowie.pl/index.php?go=artykuly&s=art&art_id=250

Jeżeli nie chcesz być sam filtrem zadzwoń! Tel: +48 601995839
Dowiesz się w jaki sposób korzystać ze smacznej i zdrowej wody w bardzo atrakcyjnej cenie.

Dane porównawcze: Koszt 1 litra wody zakupionej
w sklepie to ok. 1.5zł za 1 litr.
Zakup tylko 6 lirtów wody dziennie do konsumpcji
dla 4 osobowej rodziny (tylko do picia nie mówiąc
o korzystaniu do potraw, płukania i mycia warzyw
i owoców itp.) to koszt dzienny minimalny 9zł. x 30 dni daje nam wynik 270zł miesięcznie.
Zakup systemu oczyszczania wody eSpring ratalny
to ok. 201zł/m (raty w okresie 24 miesięcy).
eSpring – oczyszcza wodę,
inne systemy ją uzdatniają
- Likwidacja zanieczyszczeń
- Brak szkodliwych substancji
po oczyszczeniu
- Mikrobiologiczne oczyszczanie wody
- Usuwa bakterie i wirusy chorobotwórcze
- Wodę z eSpring można podać noworodkowi BEZ PRZEGOTOWANIA

Teraz tylko niektóre wody mineralne
będą miały korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi

Zdrowie i życie każdego człowieka
w dużej mierze zależy
od rodzaju i jakości wody,
jaką na co dzień pije

prof. Julian Aleksandrowicz (1908-1988)

Będąc w Unii Europejskiej, musimy przyzwyczaić się do zmian w określeniach handlowych niektórych produktów, których nazwy ukształtowały się w języku polskim na podstawie innych przesłanek i zasad aniżeli w zachodnich krajach europejskich. Musimy też przyjąć sformułowania, które dopasowuje się, nawet wbrew logice, do określonych doraźnych potrzeb merkantylnych. Takim przykładem jest zaliczenie ślimaka do grupy ryb śródlądowych [1], aby można było dotować jego hodowlę, czy też marchwi do owoców, aby można produkować z niej dotowane dżemy. Idąc tym tropem, musimy też przyzwyczaić się do tego, że naturalna woda mineralna może nie mieć składników mineralnych i być produkowana ze zwykłej wody.

Dotychczas nazwa „naturalna woda mineralna” oznaczała wodę zawierającą bogactwo ważnych dla zdrowia człowieka składników mineralnych, która przeznaczona była do picia w celach dietetycznych, odżywczych i profilaktyczno zdrowotnych [2]. Pojęcie takie utrwaliło się przez wiele dziesiątków lat i weszło na trwałe w świadomość konsumentów [3]. Kodyfikowało to wiele aktów prawnych, na przykład rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2000 r., [4] w którym napisano, że: naturalna woda mineralna to woda podziemna, pierwotnie czysta posiadająca właściwości odżywcze lub dietetyczne, zawierająca powyżej 1000 mg/dcm3 rozpuszczonych składników mineralnych (…) lub zawierająca w określonym stężeniu jeden ze składników mających znaczenie fizjologiczne (wapń, magnez, sód, żelazo, chlorki, siarczany, wodorowęglany) i w nieco zmienionej formie w kolejnych rozporządzeniach.

Ale od 7 maja 2011 roku, zaczęło obowiązywać nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 marca 2011 r. [5], w którym nie ma już definicji naturalnej wody mineralnej. Teraz obowiązywać będzie definicja oparta o przepisy Unii Europejskiej, które odmiennie opisują ten rodzaj wody.

W nowym rozporządzeniu skupiono się przede wszystkim na określeniu szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać poszczególne rodzaje wód, w tym wymaganiom mikrobiologicznym, dopuszczalnym poziomom naturalnych składników mineralnych wód, warunkom poddawania tych wód procesom usuwania składników lub nasycania dwutlenkiem węgla. Podano wzorcowy zakres badań, sposób przeprowadzania oceny oraz kwalifikacji rodzajowej wód, oraz szczególne wymagania dotyczące oznakowania, prezentacji i reklamy wód, a także szczegółowe wymagania higieniczne dotyczące wydobywania, transportu i rozlewu wód. Ale takie wymogi zapisywane były i w poprzednich rozporządzeniach kolejnych ministrów zdrowia i obecne zapisy uściślają tylko niektóre wymogi. Zmiany te mają przede wszystkim charakter redakcyjno-legislacyjny bądź też doprecyzowują podane przepisy poprzez dodanie pojedynczych słów lub wyrażeń i nie mają zasadniczego znaczenia dla przedmiotu sprawy. Po prostu, naturalna woda mineralna zawsze miała być i dalej ma być czysta i bezpieczna dla zdrowia. Natomiast problem teraz tkwi zupełnie w czym innym.

W ubiegłym roku, w celu przystosowywania naszych krajowych przepisów do standardów obowiązujących w Unii Europejskiej zmieniono ustawową definicje naturalnych wód mineralnych w oparciu o dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych [6]. W nowej definicji wprowadzonej do ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia [7] dodano tylko dwa wyrazy: „w określonych przypadkach”, które jednak w zasadniczy sposób zmieniają określenie naturalna woda mineralna. Definicja ta mówi teraz, że naturalna woda mineralna to: – woda podziemna wydobywana jednym lub kilkoma otworami naturalnymi lub wierconymi, różniąca się od wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi pierwotną czystością pod względem chemicznym i mikrobiologicznym oraz charakterystycznym stabilnym składem mineralnym, a w określonych przypadkach także właściwościami mającymi znaczenie fizjologiczne, powodującymi korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi. W poprzedniej definicji [8] nie było słów „w określonych przypadkach” i dlatego wszystkie wody określone jako naturalne wody mineralne miały z natury rzeczy korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi.

Zmiana ta, która ma zasadnicze znaczenie w nowych przepisach, oznacza, że teraz każda woda podziemna spełniająca określone warunki pierwotnej czystości, rozlewana do butelek może być nazwana „naturalną wodą mineralną”, ale tylko niektóre z nich mogą mieć korzystny wpływ na zdrowie. Zależeć to będzie przede wszystkim od zawartości i ilości w wodzie poszczególnych składników mineralnych mających znaczenie fizjologiczne. W praktyce oznacza to, że w dużej części wód, które mogą się nazywać, naturalnymi wodami mineralnymi, nie będzie składników mineralnych. Ściślej mówiąc, mogą być w nich tylko w bardzo małych, śladowych ilościach, niemających znaczenia fizjologicznego.
Będzie mnóstwo wody do wyboru, do koloru…
Zmiana ta oznacza, że teraz każda woda podziemna spełniająca określone warunki pierwotnej czystości, rozlewana do butelek może być nazwana „naturalną wodą mineralną”, ale tylko niektóre z nich mogą mieć korzystny wpływ na zdrowie. Zależeć to będzie przede wszystkim od zawartości i ilości w wodzie poszczególnych składników mineralnych mających znaczenie fizjologiczne. W praktyce oznacza to, że w dużej części wód, które mogą się nazywać, naturalnymi wodami mineralnymi, nie będzie składników mineralnych. Ściślej mówiąc, mogą być w nich tylko w bardzo małych, śladowych ilościach, niemających znaczenia fizjologicznego.

Teraz będziemy musieli zmienić nasz dotychczasowy sposób myślenia na ten temat i przewartościować swoje pojęcia w tej materii. Już kilka wód o niewielkiej mineralizacji określanych dotychczas jako naturalne wody źródlane zostały w ostatnim czasie przemianowane na naturalne wody mineralne [9], pomimo tego, że nie przybyło im wcale tych ważnych, życiodajnych składników mineralnych.

Przepisy dotyczące wód butelkowanych stosowane w Unii Europejskiej oparte są na określeniach, jakie zastosowano we Francji w XIX wieku, kiedy rozpoczęto butelkować tam przemysłowo wody wydobywane spod ziemi. Wody te nazywano wodami mineralnymi, nawiązując do ich pochodzenia z podziemnych pokładów „hydromineralnych”, czyli wodonośnych warstw mineralnych [10]. Nie zwracano wówczas uwagi na poziom zawartych w wodzie składników mineralnych i nazwę tę stosowano niezależnie od poziomu mineralizacji wody. Utrwaliła się ona na dobre we Francji w stosunku do wód butelkowanych od czasu, kiedy to lord John Harmsworth rozwinął na dużą skalę eksploatację źródeł wody Perrier i rozpoczął w 1870 roku jej pierwszą kampanię reklamową [11]. Podobne nazewnictwo wody wydobywanej spod ziemi stosowano też w innych krajach zachodnioeuropejskich, opierając na się łacińskim czasowniku „minare”– to znaczy kopać, co według tego oznaczało, że woda mineralna to woda wykopana spod ziemi. Nazwy te stosowano później i w innych częściach świata z pewnymi modyfikacjami wynikającymi z różnic geologicznych, gospodarczych, historycznych i kulturowych.

Natomiast w krajach Europy Środkowej nazewnictwo dotyczące wód podziemnych, ukształtowało się na podstawie ustaleń przyjętych na Międzynarodowym Kongresie Balneologicznym, jaki odbył się w Nauheim w Niemczech w 1911 roku [12]. Intuicyjnie, ale zupełnie trafnie uznano, że wodami mineralnymi nazywać będzie można te, które mają, co najmniej w jednym litrze 1000 mg składników mineralnych. W takich wodach znaleźć można przynajmniej jeden składnik mineralny w takiej ilości, że może on oddziaływać fizjologicznie lub odżywczo na organizm człowieka wpływając korzystnie na zdrowie. W Polsce nazewnictwo to przyjęło się jeszcze przed wojną, wypierając stosowaną wcześniej nazwę „wody kruszcowe”, ale wprowadzono go oficjalnie w 1954 r. na I Ogólnopolskim Zjeździe Balneologicznym w Inowrocławiu [13]. Wody niskozmineralizowane o zawartości składników stałych w granicach od 500 – 1000 mg/l nazwano akratopegami – zamiennie wodami zwykłymi, wody o mineralizacji poniżej 500 mg/l „wodami słodkimi”, a te poniżej 200 mg/l nawet „wodami ultrasłodkimi” [14]. Nazewnictwo takie funkcjonuje do dzisiaj w balneologii [15] oraz hydrogeologii [16] i było respektowane w naszym kraju w stosunku do wód butelkowanych do 1990 roku [17].

Określenia stosowane obecnie w przepisach UE dotyczące wód butelkowanych nie odpowiadają oznaczeniom stosowanym w takich dyscyplinach naukowych jak właśnie hydrogeologia i balneologia, jak też w określeniach będących w powszechnym użyciu, i jest to powodem wielu nieporozumień i niejasności terminologicznych zarówno w nauce jak też w życiu codziennym. Od 1990 roku ukazało się w Polsce także około 10 rożnych aktów prawnych (ustaw, rozporządzeń, norm) [18], w których często zupełnie odmiennie klasyfikowano poszczególne rodzaje wód, rozlewanych do opakowań jednostkowych, co wprowadzało dodatkowe zamieszanie w tych sprawach.

Pod koniec ubiegłego wieku wprowadzono też do handlu nazwę naturalne wody źródlane dla wód niskozmineralizowanych. Obecnie z dawnej definicji usunięto określenie „naturalne” i wody te nazywane będą teraz tylko wodami źródlanymi. Sposób ich pozyskiwania pozostaje taki sam jak naturalnych wód mineralnych. Ma to być również woda pierwotnie czysta pod względem chemicznym oraz mikrobiologicznym, i nie różniąca się właściwościami oraz składem mineralnym od wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi określonej w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę.

W nowych przepisach zmieniono też definicję wody stołowej, uznając, że wodę stołową można uzyskać poprzez dodanie naturalnej wody mineralnej lub soli mineralnych zawierających co najmniej jeden składnik mający znaczenie fizjologiczne, taki jak: sód, magnez, wapń, chlorki, siarczany, wodorowęglany lub węglany do wody źródlanej albo wody źródlanej, lub tych soli mineralnych, do naturalnej wody mineralnej. Wody stołowe, których nazwa jest niestety nieadekwatna do ich przeznaczenia, służyć mają uzupełnianiu zasobu składników mineralnych w naszej diecie w takich ilościach i zestawieniu, aby dostarczyć z wodą elektrolity nadmiernie wydalane w czasie wysiłku fizycznego, np. w czasie pracy lub uprawiania sportu. Są więc one równie korzystne dla zdrowia.

Obecnie naturalne wody mineralne są podzielone na cztery kategorie:
- wysokozmineralizowane – mające powyżej 1500 mg/l składników mineralnych,
- średniozmineralizowane – mające od 500 do 1500 mg/l składników mineralnych,
- niskozmineralizowane – mające nie więcej aniżeli 500 mg/l składników mineralnych,
- bardzo niskozmineralizowane – mające nie więcej niż 50 mg/l składników mineralnych.

Taki podział wód nie mówi jednak wiele o charakterze wody, wynikającej z zawartości poszczególnych składników mineralnych, które mogą mieć znaczenie dla zdrowia, a jedynie pozwala na ogólną orientację konsumenta, z jakiej półki wybierać sobie wodę do picia [19]. Najlepiej by były to wody wysoko i średnio zmineralizowane, bo w takich wodach znajdują się składniki mineralne, mające znaczenie fizjologiczne powodujące korzystne oddziaływanie na zdrowie.

Najbardziej wartościowe dla organizmu składniki mineralne, które można znaleźć w naturalnej wodzie mineralnej to: magnez, wapń, sód, chlorki, siarczany i wodorowęglany oraz w niektórych wodach także jod, fluor i żelazo [20]. Od ilości tych składników w wodzie zależy ich oddziaływanie na nasz organizm. Wybierając wodę do picia, należy zwrócić uwagę na jej skład mineralny podany na etykiecie i ocenić czy ilość zawartych w niej składników mineralnych jest odpowiednia do uzupełnienia bilansu tych składników w naszej diecie. [21].

Punktem wyjścia jest w tym przypadku, poza poziomem ogólnej mineralizacji zawartość poszczególnych składników w wodzie [22]. Najbardziej wartościowe dla zdrowia z tego powodu są wody wysokozmineralizowane, o ogólnej mineralizacji ponad 1500 mg/l, które mogą wzbogacać naszą dietę o znaczące ilości poszczególnych składników mineralnych, a więc o co najmniej 15 proc. RDA, czyli dobowego zapotrzebowania na dany składnik odżywczy [23], lub zapewnić odpowiednią ilość składników mineralnych korzystnie fizjologicznie oddziałujących na organizm. Wody takie na etykiecie mogą mieć napis np: zawiera magnez, zawiera wodorowęglany itp. Natomiast wody średniozmineralizowane o ogólnej mineralizacji od 500-1500 mg/l i zawartości poszczególnych składników mineralnych w ilości co najmniej 10 proc. RDA mogą spełniać funkcję profilaktyczną, wspomagając naszą dietę, w utrzymaniu odpowiedniego ich poziomu w organizmie.

Wody niskozmineralizowane i bardzoniskozmineralizowane o mineralizacji poniżej 500 mg/l nie posiadają niestety takiej zawartości poszczególnych składników mineralnych, które kwalifikowałyby je do grupy wód mających znaczenie fizjologiczne, a więc nie mają z tego powodu, znaczenia zdrowotnego. Ze względu na swoją pierwotną czystość, są doskonałym środkiem spożywczym do przyrządzania posiłków, zwłaszcza dla niemowląt, przyrządzania soków do picia i napojów, parzenia kawy, herbaty i ziół itp. Są one alternatywą do, często niestety nie najlepszej jakości, wód wodociągowych. Część takich wód pozostanie prawdopodobnie dalej na rynku pod nazwą wód źródlanych, zwłaszcza te w dużych pojemnikach (19 litrów) zwane potocznie galonami.

Nadmienić należy, że przywoływane tu przepisy nie dotyczą wód leczniczych, bowiem określona zawartość składników mineralnych nie jest podstawą do zakwalifikowania wody do kategorii mineralnych wód leczniczych. Zakwalifikowanie do tej kategorii wody, wymaga badań klinicznych lub długotrwałych obserwacji potwierdzających, że woda ta stosowana w określonej dawce dziennej i w określonym czasie wywiera działanie lecznicze, przy stosowaniu jej w formie „kuracji pitnej” lub innej, takiej jak kąpiele i inhalacje [24].

Aby racjonalnie korzystać z możliwości zdrowotnych, jakie dają naturalne wody mineralne, potrzebna jest więc teraz duża wiedza i świadomość konsumentów [25]. W tej sytuacji niezmiernie ważną sprawą jest, aby konsumenci mając do wyboru całą gamę wód, zwanych teraz „naturalnymi wodami mineralnymi” umieli wybrać takie, które mogą służyć ich zdrowiu.

Mając to na uwadze, Polskie Towarzystwo Magnezologicznego im. prof. Juliana Aleksandrowicza prowadzić będzie szeroką kampanię edukacyjną, by w tej nowej sytuacji konsumenci nie byli zagubieni przy wyborze wody dla swych potrzeb. Kampania ta prowadzona będzie w ramach programu „Woda dla zdrowia”. Na stronach portalu internetowego www.wodadlazdrowia.pl publikowane będą informacje o różnego rodzaju wodach i opisy poszczególnych wód wraz z informacjami o możliwości uzupełniania przez nie bilansu składników mineralnych w diecie. Na stronach tego portalu konsumenci będą mogli dowiedzieć się także o funkcji i znaczeniu poszczególnych składników mineralnych w organizmie człowieka.

Tadeusz Wojtaszek
„Program woda dla zdrowia”
t.wojtaszek@ptmag.pl
8 maja 2011 r

Całkowita produkcja roczna wody pitnej we Wrocławiu wynosi ok. 53 mln m3.

W ciągu doby do Wrocławia dostarczanych jest 140 tys. m3 wody surowej.

Zaopatrzenie Wrocławia w wodę opiera się na systemie przerzutowym i ujęciach wody powierzchniowych, infiltracyjnych. Wspomaga go nieznacznie  ujęcie głębinowe w Leśnicy. Wrocławski system przerzutowy zaczyna się ujęciem wody w Michałowie 60 km od Wrocławia (woj. opolskie, ok. 3 km od miejsca przecięcia Nysy Kłodzkiej z autostradą A4).

Prowadzony przez WOŚ we Wrocławiu monitoring wód obejmuje także ocenę wód przeznaczonych dla bytowania ryb. W roku 2004 nie stwierdzono występowania wód które mogłyby stanowić naturalne środowiska dla ryb łososiowatych (ryby należących do rodzaju Salmo spp., rodziny Coregonidæ lub gatunku lipień). Wody w których stwierdzono  środowisko zdatne do życia gatunków karpiowatych, szczupaków, okonii lub węgorzy stwierdzono w niektórzych rzekach górskich rejonu wałbrzyskiego (Biała Lądecka, Morawka, Bystrzyca Dusznikca, Orlica).

Za najstarszy wodociąg na Dolnym Śląsku uznawany jest dębowy cysterski rurociąg  łączący źródło w Lasku św. Jadwigi z ich opactwem (2 km). Woda z tego źródła do tej pory uchodzi za mającą moc uzdrawiającą. Dębowe rury były wykorzystywane do początku XX wieku kiedy to zostały zastąpione żeliwnymi.

Początki historii wodociągów są związane z przywilejem księcia Henryka IV Probusa nadanym Wrocławiowi 31 stycznia 1272 r. Przywilej ten zezwalał na pobór wody z Odry dla wodociągów i zasilania fos oraz na odprowadzanie ścieków. Pierwsze zapiski mówiące o istnieniu wodociągu we Wrocławiu pochodzą z 1341 r.

2005 r. – Z unijnych środków miasto wybudowało kolektor sanitarny łączący południowo-wschodni Wrocław z oczyszczalnią ścieków na Janówku. Dzięki temu 9 tys. mieszkańców 69 ulic będzie miało kanalizację na osiedlach: Partynice, Wojszyce, Ołtaszyn, Jagodno i Brochów. Na nowych, skanalizowanych działkach powstaną domy dla 30 tys. ludzi. Kolektor Ślęza za prawie 4,5 mln euro wybudowało przedsiębiorstwo Hydrobudowa 9 z Poznania. Aż 4,4 mln euro z Funduszu Spójności wyłożyła Unia Europejska.

2005 r. – MPWiK w zakładzie na Mokrym Dworze w czerwcu 2005 r. zamontowało filtry węglowe w miejsce części filtrów piaskowych. Inwestycja kosztowała 13,5 mln złotych.

2005 r. – Ciąg dalszy nieprawidłowości wykrytych we wrocławskich wodociągach. Po odwołaniu zarządu spółki MPWiK rok temu, przeprowadzono dalsze kontrole remontów rurociągów dokonane w latach 2001-2004. Do ekspertyz zatrudniono naukowców z Politechniki Śląskiej. W marcu zarząd spółki przesłał prokuraturze zawiadomienie o przestępstwie spowodowania strat w firmie na 1,8 mln złotych. Stwierdzono brak nadzoru nad inwestycjami i różne nieprawidłowości przy przetargach, m.in. wynegocjowane na przetargu umowy z wykonawcami zmieniano później na mniej korzystne dla firmy; zwiększano zakres zamawianych prac, zmieniano zasady płacenia za roboty. Po ujawnieniu wyników kontroli dwaj pracownicy wodociągów zostali zwolnieni z pracy. – kwiecień 2005 r.

2005 r. – Po prawie 12 latach ochraniania wrocławskich wodociągów firma ZECO z dnia na dzień musiała odejść. Jak wynika z niepotwierdzonych informacji, ochroniarze z firmy ZECO, czasami zamiast pilnować strategicznych dla Wrocławia ujęć wody, spali albo byli pod wpływem alkoholu. Spółka przez lata zajmowała się pilnowaniem budynków, stacji uzdatniania wody, poziemnych zbiorników, pompowni i pól wodonośnych należących do MPWiK. Ochroną obiektów zajmie się firma SOCiETAS – marzec 2005 r.

2005 r – We Wrocławiu tylko Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji jest uprawnione do legalizowania wodomierzy – styczeń 2005 r.

kwiecień 2004 r. – Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz odwołał zarząd spółki MPWiK. Zrobił to po ujawnieniu raportu z kontroli zleconej przez radę nadzorczą firmy, w którym to raporcie znalazł się zarzut oszustwa przy remoncie wodociągu przy ul. Jajczarskiej. Firma, która wykonywała prace, wymieniła 371 metrów rur na węższe (czytaj: tańsze) niż przewidywał  projekt. MPWiK zapłaciło jak za droższe. Wodociąg na Jajczarskiej to fragment większego kontraktu wartego przeszło 1,2 mln złotych.

Dzięki przeprowadzonej inspekcji telewizyjnej co roku wykrywa się i usuwa 1200-1500 zatorów sieci kanalizacyjnej.  Dzięki inspekcji telewizyjnej typuje się uszkodzoną sieć do remontów, sporządza szkice wykonawcze przed przystąpieniem do usuwania awarii, określające zakres oraz metodę napraw. Wyniki inspekcji telewizyjnej stanowią podstawę do planowania remontów infrastruktury podziemnej, oraz projektowania przebudowy układu komunikacyjnego miasta przy współdziałaniu ze ZDiK. Filmowanie stanu przyłączy do poszczególnych budynków pozwala dodatkowo na wykrywanie nielegalnych wpięć instalacji deszczowej do kanalizacji sanitarnej.

Południowy brzeg Odry praktycznie nie został jeszcze przygotowany na nadejście powodzi o skali jak ta z 1997 r. Do końca prac zabezpieczających przed powodzią jeszcze daleko chociaż prace nad systemem zabezpieczającym przed skutkami powodzi rozpoczęto we Wrocławiu tuż po powodzi. W latach 1998-2001 zmodernizowane zostały jaz i śluza Szczytnicka. Zamontowano tam powłokę gumową zbrojoną kordem i wybudowano przepławkę dla ryb. W 2002 roku odbudowano wały w Praczach Odrzańskich i Maślicach, a w 2003 r. na Mokrym Dworze. W 2004 r. prowadzono prace w rejonie Siechnic na polderze Kotowice. oraz w rejonie Zalesia i Zacisza. Remontom poddano śluzę Mieszczańską i śluzę w Rędzinie.

Pośród wód głębinowych na Dolnym Śląsku, najczystrze są wody wgłębne poziomów kredy: 87-100% wód czystych w klasie I, II i III  czystości.

ze strony:http://huby.seo.pl/09_woda/99_ciekawostki.htm#CIEKAWOSTKI_Z_WROCŁAWIA

Czytaj więcej: http://wiadomosci.wp.pl/kat,1347,title,Trucizna-w-wodzie—na-ludzi-padl-blady-strach,wid,13783933,wiadomosc_prasa.html

Woda, która dostępna jest w naszych kranach zawiera duże ilości nierozpuszczalnych w naszym organizmie soli wapnia i żelaza. Świadczy o tym często obserwowany osad na szklankach lub czajniku. Wszystkie szkodliwe substancje, które znalazły się w wodzie trafiają do naszych komórek. To jest idealna sytuacja do tworzenia się złogów.

W wielu miejscach woda jest chlorowana. Chlor jest substancją trującą, która łatwo gromadzi się w organizmie. Chloru nie da się zlikwidować poprzez gotowanie, można zminimalizować jego stężenie na dwa sposoby: dodać cukru lub odstawić herbatę lub kawę na 2-3 godziny, aby gaz się ulotnił. Chlor w połączeniu z cukrem zostaje przetwarzany przez wątrobę i stając się substancja rozpuszczalną zostaje wyeliminowany z organizmu.

W wodzie, którą bierzemy z kranów są jeszcze substancje promieniotwórcze, których również nie eliminujemy przez gotowanie. Samo gotowanie natomiast jest obróbką termiczną wody i z tego względu poddając ją wysokiej temperaturze nie tylko zabijamy w niej mikroorganizmy, ale niwelujemy substancje w niej najcenniejsze. Zamiast obróbki chemicznej można zacząć również stosować filtry.

czytajhttp://zdrowe-zywienie.wieszjak.pl/podstawy-zdrowego-zywienia/260790,Czy-woda-zawsze-jest-bezpieczna-dla-organizmu-.html

Spożywamy zaledwie 3% wody dostarczanej nam przez wodociągi. Resztę wody przeznaczonej do spożycia kupujemy w butelkach lub dowozimy z ujęć głębinowych uznawanych za wyjątkowo czyste.. Kupowane w sklepie produkty mają swoje oznaczenia, charakterystyczne dla wód mineralnych, stołowych czy nawet leczniczych (o tym, co kryje sie pod tymi nazwami, dowiecie się Państwo w kolejnych artykułach.
Woda trafiająca z wodociągów podlega uzdatnianiu w domowych urządzeniach. Jak uzdatnić wodę w domu nie pozbawiając jej niezbędnych do życia mikroelementów? O tym przeczytacie w artykułach o technikach filtracji wody. Otwarte jest również pytanie jaki filtr kupić? O tym w artykułach kolejnych.

Przez producentów stosowane są różne systemy filtrów domowych, łazienkowych, kuchennych. Te ostatnie przystosowane są do montażu zarówno jako filtry stojące, nakranowe jak i podzlewozmywakowe. Ponieważ najbardziej korzystny stosunek efektów do nakładów dają filtry kuchenne (tylko do wody dla celów spożywczych) o budowie segmentowej, to śmiało możemy polecić to rozwiązanie, a zatem filtr: z węglem + lampa uv.
Podstawowym problemem jest wartość pH, twardość i alkaliczność (tę odczuje sprzęt AGD i kwiatki, np. storczyki wymagają pH 4,5-6). Woda jest praktycznie wolna od smaku chloru i żelaza.

Sam filtr z węglem  bez lampy uv nie zahamuje namnażanie się bakterii i niestety nie zapewnia dobrej jakości wody surowej (wymaga co najmniej gotowania). O wymianie wkładu filtra poinformuje monitoring, więc nie jest to kłopotliwe Generalnie wymianę samych wkładów zalecane jest po przepłynięciu 5000tys litrów wody, co oznacza zuzycie dla 6 osobowej rodziny na 1 rok korzystania- codziennie- z systemu oczyszczania.  Źródłem zanieczyszczeń wody może być nasza domowa instalacja wodociągowa.

Miejsce Wrocław ul.Wita Stwosza 38
Restauracja Itineris
piątek, 17.09.2011, godz.18

Rezerwuj wstep juz dziś, 601995839
DO ZOBACZENIA